BikeBoard Katalog

Artykuł ukazał się w wydaniu bikeBoard 8/2011 / gdzie kupić /

Na śniadanie owsianka z cynamonem, na obiad makaron pod beszamelem koniecznie zaprawiony gałką muszkatołową, na deser ciasteczka imbirowe i waniliowy serek. Aromatycznie i zdrowo. A konkretnie i może coś więcej?

CYNAMON

Cynamonowiec cejloński jest tropikalnym, wiecznie zielonym drzewem dorastającym do 10 m wysokości. Pochodzi z Cejlonu, a surowcem jest kora z drzewa różnych gatunków cynamonowca. Suszona kora zawiera 1-4% olejku lotnego, którego zasadniczym składnikiem (do 75%) jest aldehyd cynamonowy, a około 10% stanowi eugenol, czyli jedne z najsilniejszych antyutleniaczy. Oprócz tego w korze występują inne substancje, m.in. żywice, saponiny, garbniki. Zastosowanie - głównie jako przyprawa do piernika, ciast, ciastek, konfi tur, kompotów, często też do różnego rodzaju nalewek. Doskonale smakuje z jabłkiem, a w potrawach np. z ryżem. Niektórzy miłośnicy kawy bardzo sobie cenią szczyptę cynamonu do filiżanki tego napoju. W medycynie cynamon stosowany jest jako lek żołądkowy, przeciwskurczowy, pobudzający apetyt. Olejek eteryczny zawarty w korze cynamonowca jest jednym z najsilniejszych naturalnych antyseptyków. Jego właściwości przeciwgrzybicze, przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe są pomocne przy leczeniu ostrych infekcji. Przy stosowaniu miejscowym zawarty w olejku eugenol łagodzi bóle artretyczne, bóle głowy, mięśni oraz zębów. Herbatkę z cynamonem zaleca się jako napój pobudzający krążenie i wywołujący poty. Proszek cynamonowy zmieszany z mlekiem jest starym, skutecznym środkiem przeciwbiegunkowym. Cynamon stosowany zewnętrznie odkaża zranienia, skaleczenia oraz łagodzi ukąszenia i ukłucia owadów.

IMBIR

Użytkową częścią rośliny są mięsiste odcinki bardzo aromatycznych kłączy. Zawierają one około 50% skrobi, nieco tłuszczów, cukrów i innych substancji zapasowych oraz - w zależności od pochodzenia i sposobu preparowania - 0,6-3,4% olejku lotnego. Ostry, trochę gorzki smak imbiru powodowany jest głównie przez zawartą w kłączu żywicę, będącą mieszaniną kilku związków, m.in. gingerolu, shogaolu (szogaolu), zyngeronu. Właściwości - wysuszone, krajane w cienkie kawałeczki lub mielone kłącza imbiru stanowią cenną i aromatyczną przyprawę o dość szerokim zastosowaniu. Ciężkie, tłuste mięsa stają się łatwiej strawne, gdy doprawi się je szczyptą imbiru. Można go stosować do drobiu, ryb, mięsa oraz do sałatek owocowych, szczególnie tych, które składają się z jabłek i bananów, a także do kompotów. Świeży imbir można smażyć w cukrze, przyrządzać marmoladę i imbirowo- czekoladowe polewy. Imbir jest używany do produkcji wódek (popularna w dawnej Polsce imbirówka), czy piwa, np. angielskie piwo imbirowe Ginger. Badacze zapewniają, że imbir, dzięki zawartości gingeroli, przeciwdziała chorobie lokomocyjnej. Przypuszcza się również, że imbir ma działanie przeciwzakrzepowe, zmniejsza lepkość krwi. Naukowcy indyjscy stwierdzili także, że imbir w wyraźny sposób i na długo zmniejsza stężenie cholesterolu we krwi u zwierząt. W Japonii, gdzie badano imbir, stwierdzono, że zarówno świeży, jak i przetworzony usuwa bóle głowy, bóle menstruacyjne, zapobiega wymiotom, zmniejsza wydzielanie soków żołądkowych, obniża ciśnienie tętnicze krwi, pobudza pracę serca i zapobiega chorobom nowotworowym. Jest naturalnym środkiem stymulującym, dodającym energii i poprawiającym koncentrację. Herbatka imbirowa lub smażone kawałki kłącza pomagają udrożnić drogi oddechowe i wzmacniają odporność na przeziębienia.