Tauryna jest drugim po glutaminie, najczęściej występującym aminokwasem w mięśniach. Odkryli ją naukowcy już w 1827 roku w żółci wołów! (Wół: to wykastrowane bydlę płci męskiej). Tauryna stanowi 0,1% masy naszego ciała, a więc jeśli ważysz 100 kg, to zawartość tauryny powinna wynosić 100 g - zmagazynowanej głównie w mięśniach szkieletowych. Niewiele? Bardzo wiele! Żaden inny wolny aminokwas nie osiąga aż tak wysokiego stężenia. Niektóre zbędne aminokwasy zostały sklasyfi kowane jako „warunkowo” istotne, ponieważ w pewnych okolicznościach, takich jak chociażby warunki wysokiego stresu, organizm nie potrafi ich wytworzyć dostatecznie dużo. Co to jest tauryna?

Tauryna to kwas 2-aminoetanosulfonowy, nie jest częścią ciała, czyli ludzkich białek strukturalnych, ani nie jest podstawowym aminokwasem. Powstaje z reakcji glicyny i kwasu gamma-aminomasłowego i pozostaje wolny w tkankach i krwiobiegu. Tauryna jest wykorzystywana w kardiologii, onkologii, diabetologii i neurologii. W sporcie natomiast mówi się o jej działaniu antykatabolicznym, anabolicznym i lipolitycznym. Katabolizm, czyli degradacja białek, zachodzi najintensywniej podczas wykonywanej pracy i snu. Kiedy po posiłku wzrasta we krwi poziom wolnych aminokwasów, intensywnie przenikają do mięśni i wytwarzają nowe białka lub regenerują uszkodzone. Podczas wysiłku lub długiej przerwy pomiędzy posiłkami, enzymy kataboliczne rozbijają białka, aby uwolnić zmagazynowane aminokwasy i dostarczyć je innym tkankom i narządom. Co ciekawe, organizm nie transportuje całych aminokwasów, ale sam azot, z którego potrzebujące tkanki samodzielnie wytwarzają aminokwasy. W pierwszej kolejności azot odrywany jest od aminokwasów, przyłączany do kwasu glutaminowego. Tak powstaje glutamina - magazynier i transporter azotu. W tkankach docelowych przebiega reakcja odwrotna, odbudowująca potrzebne aminokwasy, a cały ten proces nazywamy transaminacją. Organizm przebudowuje białka i aminokwasy jedynie do momentu uzyskania właściwego poziomu glutaminy, niezbędnej do zaopatrzenia tkanek w azot. Przy wysokim poziomie glutaminy katabolizm ustaje... W gospodarce azotowej tauryna pełni rolę podobną do glutaminy, dzięki czemu wspomaga utrzymanie zrównoważonego, dodatniego bilansu azotowego (ujemny bilans azotowy świadczy o wzmożonej degradacji białek ustrojowych). Kolejną funkcją tauryny jest ograniczanie wytwarzania pewnego szczególnego hormonu - serotoniny. Wytwarzana i uwalniana w nadmiarze podczas wysiłku, serotonina działa na mięśnie sportowca podobnie jak hormon kataboliczny. Tauryna, hamując wytwarzanie serotoniny, ogranicza katabolizm wysiłkowy. Serotonina jest donosicielem. Informuje mózg o ogromie wykonywanej pracy. Tauryna, zmniejszając wytwarzanie serotoniny, utrzymuje mózg w „nieświadomości” wykonywanego treningu, organizm nie odczuwa zmęczenia i może długo pracować. W warunkach obciążenia wysiłkiem tauryna utrzymuje długo wysokie stężenie jonów wapnia w komórkach nerwowych i mięśniowych. Dzięki temu efektowi wykazuje synergizm z kofeiną. Z kolei po wysiłku fizycznym organizm nasila rozpad białek mięśniowych w celu pozyskania aminokwasów o działaniu detoksykacyjnym: metioniny i cysteiny. Tauryna oszczędza te aminokwasy i hamuje proces degradacji tkanki mięśniowej. Biochemiczną funkcją tauryny jest sprzęganie kwasów żółciowych przed wydaleniem ich z wątroby. Tworzą się sole kwasów żółciowych: kwas taurocholowy i taurochenodeoksycholowy. Zwiększa to rozpuszczalność kwasów żółciowych - a co za tym idzie - poprawia ich zdolności emulgujące tłuszcze w świetle przewodu pokarmowego. przyspiesza syntezę soli żółciowych. Zwiększenie wykorzystania cholesterolu do syntezy kwasów żółciowych obniża poziom cholesterolu we krwi. jednym z badań oceniano powyższe działanie: trzy gramy tauryny podawano grupie 30 studentów z nadwagą przez siedem tygodni. Równocześnie badanie prowadzono na grupie placebo. Osoby w grupie tauryny miały niższy poziom trójglicerydów we krwi, wraz ze zmniejszeniem wskaźnika miażdżycowego, lepszy stosunek cholesterolu HDL (dobrego) do trójglicerydów we krwi. efekt uboczny wystąpił również u studentów, którzy brali suplementy tauryny: wszyscy utracili tkankę tłuszczową. Badania wykonane u szczurów z cukrzycą wykazują, że tauryna zapobiega gromadzeniu się tłuszczu w jamie brzusznej - tłuszczu trzewnego, najniebezpieczniejszego dla zdrowia. Eksperymenty przeprowadzone na szczurach wskazują, że tauryna zwiększa wydolność fizyczną. Inne badania wykazały, że przyjmowanie tauryny może chronić przed powysiłkowymi uszkodzeniami mięśni. Autorzy tego badania zaobserwowali, że suplementacja tauryną zapobiega niektórym rodzajom deficytów funkcjonalnych w mięśniach szkieletowych. Badania, które później powtarzano na ludziach, potwierdziły ochronne działanie tauryny podczas ćwiczeń. Przy ćwiczeniach występuje zwiększony pobór tlenu i produkcja niebezpiecznych rodników, które mogą doprowadzić do uszkodzenia DNA w komórkach, co prowadzi do mutacji, które z kolei mogą powodować raka i inne choroby. W badaniu dając ludziom dodatkowe porcje tauryny przed treningiem, znacząco zapobiegano uszkodzeniu nici DNA, efekt przypisano właściwościom antyoksydacyjnym tauryny. Ponadto osoby, które przyjmowały taurynę, wykazały wzrost VO2-max. Efekt ten może być utożsamiany z rolą tauryny w zwiększeniu pompowania krwi przez serce i poprawie właściwości kurczliwości mięśni szkieletowych. mięśniach tauryna stabilizuje błony komórkowe, w tym sarkolemmę, błonę, która otacza włókna mięśniowe. Jedna z teorii sugeruje, że ćwiczenia wywołują straty sodu i wapnia, co może wywołać skurcze. Przez stabilizację tych minerałów w trakcie ćwiczeń, tauryna może pomóc w zapobieganiu skurczów mięśni. Przyjmowanie tauryny według Dr. Szukały: - Jeżeli dodatkowym celem suplementacji ma być stymulacja psychoruchowa (sporty siłowe, szybkościowe), taurynę zaleca się przyjmować ok. 45 min przed wysiłkiem, najlepiej w połączeniu z kofeiną. - Jeżeli dodatkowym celem suplementacji ma być usprawnienie procesów anabolizmu, taurynę zaleca się przyjmować z suplementem kreatynowym po wysiłku lub w ciągu dnia (sporty ukierunkowane na wzrost siły i masy mięśniowej). - Jeżeli dodatkowym celem ma być przyspieszenie regeneracji oraz przywrócenie równowagi po wyczerpującej pracy mięśniowej (sporty wytrzymałościowe), taurynę najlepiej przyjmować bezpośrednio po wysiłku, wspólnie z antyoksydantami i lecytyną. - W ramach suplementacji taurynę poleca się najczęściej w ilości 1500- 4500 mg na dobę.

Po więcej artykułów zapraszamy do działu Suplementacja.

Dodano: 2011-05-09

Autor: Tekst: Karolina Kozela

Reklama


Komentarze użytkowników

Zaloguj się aby komentować

Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy

Aktualny numer

Piszemy m.in.

Internet trenażerów

Szosowe opony na zimę

Polskie etapówki

Azory